[mckornik]

w MOTORze z 2006 roku - numer chyba 45 był artykuł o OPLU SINTRZe
czy ktoś z Was ma ten numer - mógłby oddac, sprzedać, zeskanować,
proszę o info
dzieki

[rudnim]

Oto treść artykułu Motor 45/2006:

„Opel Sintra 2.2
Prędkość maks. 181 km/h
0-100 km/h 12,8 s
Zuż.paliwa: 8,6 l/100 km
Moc: 141 KM/5400
Moment: 202 Nm/2600”


„Opel SINTRA (1996 – 2000)
DUżE ZASKOCZENIE
Rzadko się zdarza, by egzotyczny na naszym rynku samochód cieszył się tak dobrą opinią użytkowników. Opel Sintra jest takim wyjątkiem.
Ten siedmioosobowy duży van był produkowany w USA. Zadebiutował w roku 1996, a jego produkcja zakończyła się zaledwie 4 lata później. W Polsce nie zrobił kariery. Przyczyną była oczywiście bariera celna – jego cena nie byłaby konkurencyjna. W Europie też poszło mu nienajlepiej. Krytykowano fatalne wyniki prób zderzeniowych oraz zbyt miękkie zawieszenie.
Na rynku wtórnym Sintra prezentuje się zaskakująco korzystnie. Jakość wykonania nie budzi zastrzeżeń – niektórzy uważają, że auto jest mniej awaryjne od innych, bardziej popularnych modeli Opla. Nie bez znaczenia są także relatywnie niskie ceny egzemplarzy używanych.
Na korzyść Sintry przemawia także oplowski silnik 2,2 l, który pasuje tu znakomicie. Cieszą niskie zużycie paliwa i niezła kultura pracy. Samochód spala 6,5 – 11,5 l/100 km.
Po montażu instalacji gazowej (silnik wymaga sekwencyjnego wtrysku) auto staje się naprawdę ekonomiczne. Pora na gorsze wiadomości. Amerykański rodowód redukuje dość poważnie zaopatrzenie w zamienniki do napraw blacharskich. W katalogach głównych importerów części znajdziemy tylko lampy czy szkła do lusterek.
Szukając elementów zawieszenia, warto odwiedzić sklepy specjalizujące się w autach z USA. Sintra to bliźniak m.in. Pontiaca Trans Sport i Chevroleta Venture. Ratunkiem w sytuacjach podbramkowych jest oczywiście rynek wtórny. Podaż nie jest zbyt wielka, ale i popyt ograniczony, stąd ceny utrzymują się na rozsądnym poziomie.
Zawieszenie Sintry jest proste – z tyłu belka prowadzona na wahaczach wzdłużnych, którą stabilizuje jeden wahacz poprzeczny. Z przodu klasyczne kolumny MacPherson. W dolnych wahaczach można oddzielnie wymieniać sworznie. Warto dbać o pasek rozrządu, który – według instrukcji – należy wymieniać, co 120 tys. km, ale dla bezpieczeństwa lepiej skrócić ten okres, np. do 75 – 90 tys. km.
Na zakup Sintry wystarczy od 18 do 25 tysięcy zł. Nie jest to, zatem samochód drogi. Zamiast wersji z silnikiem 2.2 można wybrać model 3.0 V6 o mocy 201 KM lub Diesla 2.2 DTL 115 KM.

N A J C Z Ę S T R Z E U S T E R K I
Sintra okazuje się samochodem zaskakująco trwałym. Pomijając drobne problemy z elektryką pokładową czy inne usterki, które nie mają wpływu na mobilność auta, rodzinny Opel jest naprawdę dobrze wykonanym samochodem ...

O F E R T A R Y N K O W A
Oferta rynkowa używanych Opli Sintra jest raczej skromna, ale osoba zdecydowana na zakup znajdzie coś ciekawego za rozsądne pieniądze. Najwięksi konkurenci kosztują wyraźnie więcej, choć nie do końca ma to racjonalne uzasadnienie. Ze względu na trudności z zakupem blacharki należy unikać egzemplarzy z uszkodzonym nadwoziem. Oszczędni powinni unikać wersji 3.0.

N A S Z Y M Z D A N I E M
+ Zaskakująco praktyczny i ekonomiczny samochód w rozsądnej cenie. Mała awaryjność.
- kiepskie właściwości zawieszenia. Kłopoty z dostępnością elementów blacharskich. „

Oto treść artykułu Motor 45/2006:

„Opel Sintra 2.2
Prędkość maks. 181 km/h
0-100 km/h 12,8 s
Zuż.paliwa: 8,6 l/100 km
Moc: 141 KM/5400
Moment: 202 Nm/2600”


„Opel SINTRA (1996 – 2000)
DUżE ZASKOCZENIE
Rzadko się zdarza, by egzotyczny na naszym rynku samochód cieszył się tak dobrą opinią użytkowników. Opel Sintra jest takim wyjątkiem.
Ten siedmioosobowy duży van był produkowany w USA. Zadebiutował w roku 1996, a jego produkcja zakończyła się zaledwie 4 lata później. W Polsce nie zrobił kariery. Przyczyną była oczywiście bariera celna – jego cena nie byłaby konkurencyjna. W Europie też poszło mu nienajlepiej. Krytykowano fatalne wyniki prób zderzeniowych oraz zbyt miękkie zawieszenie.
Na rynku wtórnym Sintra prezentuje się zaskakująco korzystnie. Jakość wykonania nie budzi zastrzeżeń – niektórzy uważają, że auto jest mniej awaryjne od innych, bardziej popularnych modeli Opla. Nie bez znaczenia są także relatywnie niskie ceny egzemplarzy używanych.
Na korzyść Sintry przemawia także oplowski silnik 2,2 l, który pasuje tu znakomicie. Cieszą niskie zużycie paliwa i niezła kultura pracy. Samochód spala 6,5 – 11,5 l/100 km.
Po montażu instalacji gazowej (silnik wymaga sekwencyjnego wtrysku) auto staje się naprawdę ekonomiczne. Pora na gorsze wiadomości. Amerykański rodowód redukuje dość poważnie zaopatrzenie w zamienniki do napraw blacharskich. W katalogach głównych importerów części znajdziemy tylko lampy czy szkła do lusterek.
Szukając elementów zawieszenia, warto odwiedzić sklepy specjalizujące się w autach z USA. Sintra to bliźniak m.in. Pontiaca Trans Sport i Chevroleta Venture. Ratunkiem w sytuacjach podbramkowych jest oczywiście rynek wtórny. Podaż nie jest zbyt wielka, ale i popyt ograniczony, stąd ceny utrzymują się na rozsądnym poziomie.
Zawieszenie Sintry jest proste – z tyłu belka prowadzona na wahaczach wzdłużnych, którą stabilizuje jeden wahacz poprzeczny. Z przodu klasyczne kolumny MacPherson. W dolnych wahaczach można oddzielnie wymieniać sworznie. Warto dbać o pasek rozrządu, który – według instrukcji – należy wymieniać, co 120 tys. km, ale dla bezpieczeństwa lepiej skrócić ten okres, np. do 75 – 90 tys. km.
Na zakup Sintry wystarczy od 18 do 25 tysięcy zł. Nie jest to, zatem samochód drogi. Zamiast wersji z silnikiem 2.2 można wybrać model 3.0 V6 o mocy 201 KM lub Diesla 2.2 DTL 115 KM.

N A J C Z Ę S T R Z E U S T E R K I
Sintra okazuje się samochodem zaskakująco trwałym. Pomijając drobne problemy z elektryką pokładową czy inne usterki, które nie mają wpływu na mobilność auta, rodzinny Opel jest naprawdę dobrze wykonanym samochodem ...

O F E R T A R Y N K O W A
Oferta rynkowa używanych Opli Sintra jest raczej skromna, ale osoba zdecydowana na zakup znajdzie coś ciekawego za rozsądne pieniądze. Najwięksi konkurenci kosztują wyraźnie więcej, choć nie do końca ma to racjonalne uzasadnienie. Ze względu na trudności z zakupem blacharki należy unikać egzemplarzy z uszkodzonym nadwoziem. Oszczędni powinni unikać wersji 3.0.

N A S Z Y M Z D A N I E M
+ Zaskakująco praktyczny i ekonomiczny samochód w rozsądnej cenie. Mała awaryjność.
- kiepskie właściwości zawieszenia. Kłopoty z dostępnością elementów blacharskich. „

[mckornik]

bardzo serdecznie dziękuję